Lev Tolsto
Bir näfär heyvanlara tamaâa etmäk istädi. Kwçädän bir it tutub heyvanxanaya gätirdi. Onu tamaâa etmäyä buraxdålar, iti isä alåb qäfäsdäki aslanån qabaêåna atdålar ki, aslan onu yesin.
It quyruêunu qåsåb qäfäsin bir kwncwnä såxåldå. Aslan yaxånlaâåb onu iylädi.
It dalå wstä uzandå, päncälärini qaldåråb, quyruêunu oynatmaêa baâladå.
Aslan päncäsi ilä ona toxunub çevirdi.
It känara såçradå, dal päncäläri wzärindä aslanån qabaêinda dayandå.
Aslan itä baxår, baâånå o täräfä, bu täräfä çevirir, ona däymirdi.
Heyvanxana sahibi aslana ät atdå, aslan ätdän bir parça qoparåb it wçwn qoydu.
Aslan axâam uzanåb yatanda it dä baâånå aslanån päncäsi wzärinä qoyub yatdå.
It ozamandan aslanla bir qäfäsdä yaâayårdå. Aslan ona däymir, birlikdä yeyir, bir yerdä yatår, bäzän dä onunla oynayårdå. Gälän bir kiâi öz itini tanådå. O, itin qaytarålmasånå heyvanxana sahibindän xahiâ etdi. Heyvanxana sahibi iti vermäk istädi, ancaq onu qäfäsdän çåxarmaq wçwn çaêårdåqda aslan twklärini qabardåb baêårdå.
Bu qayda ilä aslan ilä it dwz bir il qäfäsdä yaâadålar.
Bir il sonra it xästälänib öldw. O, iti iyläyir, yalayår, onu päncäsi ilä tärpädirdi. Aslan itin öldwywnw anladåqda birdän såçradå, twklärini qabartdå, quyruêunu böywrlärinä vurdu. Qäfäsin divaråna atålåb, onun dämir çubuqlarånå, döâämäsini gämirmäyä baâladå. Sonra itin yanånda uzanåb susdu.
Heyvanxana sahibi iti götwrwb aparmaq istäyirdi. Ancaq aslan heç käsi ona yaxån buraxmårdå. Heyvanxana sahibi fikirläâdi ki, aslana baâqa bir it verilsä därdini yadåndan çåxarar. Buna görä dä qäfäsä baâqa bir it buraxdå, ancaq aslan onu o saat parçaladå. Sonra aslan päncäläri ilä ävvälki ölw iti qucaqladå vä beâ gwn uzanåb yatdå. Altåncå gwn aslan da öldw.