Däyirmançå vä Eââäk

Bir därmançå, oêlu ilä birlikdä eââäyi swrwb bazara satmaq wçwn aparårdålar. Bir az yol getdikdän sonra qabaqlaråna bir dästä qåz çåxdå. Qåzlardan birisi däyirmançå ilä oêlunu görcäk dedi:

Görwn nä aêålsåz adamdårlar, eââäyi boâ-boâuna qabaqda swrwb aparårlar, heç biri dä onun wstwnä minib vä bir az rahat olmaq estämirlär. Bu sözw eâitcäk, oêlan atålåb eââäyin belilnä mindi. Yolun bir azånå sevinä-sevinä getdilär. Bu däfä dä onlara bir neçä qoca tuâ gäldi. Qocalardan biri yoldaâlaråna dedi:

Baxån, zaman necä däyiâibdir, daha
kimsä qocalara vä aêsaqqallara ehtiram etmir. Bu tänbäl vä qeyrätsiz oêlana baxån, çox rahatlåq ilä eââäyin wstwndä oturub, dwâwnmwr ki qoca dalånca swrwnwr.

Anlamaz qoca, sänin wräyindä heç rähm yoxdur? Özwn rahat vä asudä eââäyin wstwndä oturb, yazåq uâaêå da dalånca ywgwrdwsän?

Yazåq däyirmançå bu sözlärdän çox
utabåb, çäkdi oêlunu da dalåna mindirdi. Kändä yaxånlaâanda bir kiâi däyirmançådan soruâdu:

Özwnwnkw olsaydå, belä elämäzdin, heyvan eââäyin az qalår ywk altånda beli sinsin. Sizin insafiniz olsa, bir az da onu dalånåza alarsånåz. Däyirmançå bunu eâidändän sonra eââäkdän endi, oêlunu da endirdi. Sonra da aêacån bir baâånå öz çiyninä, bir baâånå da o kiâinin çiyninä qoyub eââäyin dä äl-ayaêånå baêlayåb çiyinlärinä aldålar. Âähärä gedän yolda bir körpw var idi. Körpwnwn altåndan därin bir çay axårdå. Däyirmançå ilä kiâi eââäk çiyinlärindä körpwnwn wstwndän keçärkän, orada bunlara baxan vä körpwnwn dövräsinä yåêåâan adamlar onlara çox gwländä, birdän eââäk adamlarån säs-kwywndän hwrkwb äl-ayaêå baêlå çayån içinä dwâdw. Çayån suyu yazåq eââäyi götwrwb apardå.

Däyirmançå utana-utana, yorêun-
arêån öz kändlärinä qayåtdå. Yolda öz-özwnä dwâwnwrdw:

-Istädim hamånå özwmdän razå salam, heçkäs mändän razå olmadå, artåq payå eâäyimi dä äldän verdim!