Näfäsi tängidi, elä bil içindä nä isä aramsåz titräyib qåråldå, qalxåb oturdu, heç nä däyiâmädi, hava yox idi, udmaq istädiyi hava sanki içini qovurub göynätdi. Dönwb onunla yanaâå uzanmåâ ärinä baxdå, hämän anda onun yatmasåna tääccwbländi. Äri tam sakit, rahat idi, elä bil istinin atäâi ona heç tä’sir etmirdi. Wstwndäki nazikaêå känara atåb çarpayådan dwâdw, ayaêå döâämäyä toxunan kimi elä gwman etdi ki, onu saxlayan ayaqlarå yox, âiâmanlaâmåâ iki kötwkdwr vä o, bu kötwkläri swrwyä-swrwyä päncäräyä yaxånlaâåb twl pärdäni âähärin qabaêåndan çäkdi. Hava isti buxar kimi wzwnw yaladå, gözlärini yarå qapayåb älinin içi kimi görwnän âähärä baxdå. Sakitlikidi, daha maâånlar da ötwb keçmirdi, amma bu sakitliyi âähärin wstwnw almåâ isti äridib tökwrdw vä yäqin ki, bu âähärin här tini, evindä içi yanan adamlar yaâayårdå.

Qadån baâånå äyib päncäränin çärçiväsinä söykädi, bir qädär särinlikduydu, amma an sonra sanki taxta da alåâåb yanmaêa baâladå. Dikälib âähärä, sonra dönwb ärinä baxdå vä qäribädir ki, onun belä sakit yatmaså indi onda ikrah doêurdu, az sonra bu hissi qäzäb äväz etdi. Wç-dörd saat ävväl äzizläyib oxâadåêå adam birdän-birä yad, uzaq bir adama çevrildi. Qadån keçib äyläâdi, aêår-aêår näfäs alårdå, yumru, qabaêa çåxmåâ qarnåna baxåb äli ilä onu såêalladå, ona elä gäldi ki, hälä dwnyaya gälmämiâ körpäsinä dä istidir vä bu fikirdän täâviâä dwâdw, bätnindäki körpä rahatlansån deyä dikälib därindän näfäs almaêa çalåâdå. Baâånå kwrswnwn arxasåna söykäyib ayaqlarånå iräli uzatdå, gözw yenä ärinä sataâdå, indi saê täräfä çevrilib sol älini qadånån yaståêåna qoyub yatårdå. Äri yaraâåqlå idi, här däfä ona baxanda riqqätä gälirdi, amma bu däfä heç nä duymadå, qadåna elä gäldi ki, indi onun äzab çäkib yata bilmämäsinä säbäbkar odur vä içindän qåâqåråb onu oyatmaq arzusu keçdi. Lakin oturduêu yerdän qalxmadå, fikirläâdi ki, indi äri oyansa nä deyä bilär? Heç nä däqiqläâdirä bilmädi, indi äri oyanåb ona baxsa... bälkä dä yenä här âey däyiâär, ärini sevmäsä dä ondan uâaq istädiyini arzulayar. Bwtwn bunlar bir lent kimi gözläri önwndän keçdi vä sanki bir kadr iliâib qaldå...

... Bu o kadr idi ki, iki il öncä olan bir hadisäni äks etdirirdi, orda da gecä idi, amma särin, äsrarängiz gecä idi vä bu gecänin bir gözälliyi dä vardå ki, sakit idi. Qadån ömrwndä belä gecä görmämiâdi, ömrwndä, heç bir gecädä belä rahat gäzmämiâdi vä ömrwndä ona bu qädär xoâ olmamåâdå. O gecä qadån tam rahat idi, ötwrmäyi täklif edib razålåq alan oêlan onunla yanaâå addåmlaya-addåmlaya aramla danåâdåqca hiss edirdi ki, içindä tämannasåzlåq hökmranlåêå

baâlayår. Oêlan danåâårdå, qåzsa bu oêlandan heç nä ummadåêånå mwtläqläâdirib sakitläâirdi, oêlanån söylädiyi xoâ sözläri dinläyirdi, amma bu heç bir meyl yaratmårdå. Ondan bir qädär arxada yeriyän oêlanån näfäsini hiss edändä geri döndw vä ilkandan gözälliyini qiymätländirdiyi oêlanån atäâli näzärlärini hiss etdi. Dayanmadålar, qåz yenä bir qädär qabaqda yeriyirdi.

— Indi wräyimdän arzu keçdi, — bunu oêlan dedi.

—Deyä bilärsän, —qåzån säsi laqeyd olsa da gwmrah idi.

—Desäm inciyärsän?!

—Yox, niyä ki...

—Inciyärsän.

—...Sän mäni öpmäk istäyirdin? Arzun bu idi?! —qåz gwlwb oêlanån dayanmasåna fikir vermäyib yoluna davam etdi, oêlan ona çatåb bärabärindä yerimäyä baâladå.

—Sän bunu elä dedin ki...håm, sän mändän çox bilirsän!

Qåz çiyinlärini çäkdi.

—Nä qäbahätdir ki, sänin wräyindän keçäni dedim, qäbahätdirsä, onu birinci sän etdin, färq ondadår ki, dilinä gätirmädin.

—Sänin kimisinä adam nadir hallarda rast olur.

—Biliräm, —qåzån säsi daha da âuxlaâdå, —amma elä sän dä här addåm baâå rast olanlardan deyilsän, wstwnlwywn dä odur ki, dwâwndwywn kimi danåâårsan.

Dänizdän qalxan meh onlarån wzwnw oxâadå, qåzån wzw daha da iâåqlanmåâdå, özwndä hiss etdiyi tämännasåzlåqla fäxr edirdi, çoxlarånån häsäd aparåb nä isä uma biläcäyi yanåndakå oêlandan näsä ummaq meyli içindä zärrä qädär yox idi, bu da ona tam särbästlikverirdi, oêlanån inciyib gedäcäyindän, haqqånda nä dwâwnäcäyindän qorxmaq aêlåna belä gälmirdi. Azadlåêånån bwtwn näâ’äsi ilä bärabär aêuâunda olduêu gecänin gözälliyindän läzzät duyurdu.

—Bir qädär oturaq?

—Pis olmaz,—deyä qåz e’tiraz etmädi. Yanaâå oturanda yenä heç nä däyiâmädi. Qåzån wzwnä dwâmwâ iâåqda gözlärindäki färäh tam näzärä çarpårdå. Änvär bunu görwb özw bildiyi kimi anlayårdå, amma qåzån särbästliyi onu çaâdårårdå.

— Yä’ni doêrudan heç näyi däyiâmäkistämirsän? —oêlanån säsindäki

maraq aâkar hiss olunurdu.

—Näyi, häyat tärzimi?

—Hä.

—Mäsälän necä?

—Hå-åm... Nä bilim, hamå kimi...

—...

Swkut. Amma bu swkutu bir azdan oêlan pozur, yenä näyi isä aydånlaâdårmaq istäyir, qåz onun näyi niyä soruâduêunu elä o däqiqä mwäyyänläâdirib
sakitliyini pozmadan, eyni zamanda dwâwndwyw kimi
danåâår.

—Män sändän färqliyäm,—oêlan deyir.

—Necä?

—Görwräm ki, sän o qädär dä kiâilärä ... yä’ni onlarla

maraqlanmårsan, mänsä qadånlara, gözäl qadånlara laqeyd

qala bilmiräm. Bir dä görwrsän ki, kwçädä gözäl saçlarå olan bir qåzån arxasånca dwâwb gediräm, yox, çox vaxt heç yaxånlaâmåram, häväs dä olmur, amma gediräm.

—Bunun näyi pisdir ki? Gözälliyi qiymätländirirsän, qadåndakå gözälliyi qiymätländirmäkpisdirmi?

—Sän doêrudanda da belä dwâwnwrsän?

—Älbättä...

—...

Oêlan bir mwddät qåzån wzwnw baxåb qäfil onun baâånå tutub özwnä yaxånlaâdårdå...

Öpwâ uzun swrwr, qåz heç bir häräkät etmir. Aralaâårlar. Qåz

häyacanåndan titräyän oêlana baxdåqca fikirläâir ki, ona xoâ idi, yalnåz xoâ idi, vässalam, amma indi davamån olmasånå, yaxud oêlanån ondan, özwnwn oêlandan asålå olduêunu dwâwnmwr. O, nä isä olmasånå istämämiâ, amma bu baâ verändä imtina da etmämiâdi, çwnki öpwâ dä bu gecä kimi gözäl idi.

Parkqurtarmaq wzräydi, gecänin sakitliyisä hälä uzun mwddät, altå-yeddi saat davam edäcäkdi, kwçälär bomboâ, kimsäsiz idi, amma kimsäsizlikvahimä yaratmårdå.

Neçä kwçä, hansålardan keçmänin ähämiyyäti yox idi, buna fikir vermäkheç birinin aêlåna gälmirdi. Nähayät bir binanån qabaêånda dayandålar.Ayrålmaq wçwn äl tutub görwâdwlär, bu gecänin gözälliyi iki näfär wçwn burda bitib qurtarårdå.

Xåâåltå kadrå qaråâdårdå, qadån dikäldi, äri çevrilsä dä oyanmadå. Qadån istidän äzab çäkirdi, od içindä yanan gecä onu da özw ilä birlikä qovururdu.

Xatårladåêå o gözäl gecänin sakitliyi vä särinliyini duymaq istäyi içini yandåråb

keçdi, amma indi, istidän boêulan gecänin sakitliyindä

särinlikduya bilmädi. Daha heç nä xatårlamadå, nä o gecädän sonra olan toylarånå, nä dä iki illikailä häyatånå... Indi daha ävvälki arxayånlåq yox idi.

Äri yenä tärpäâdi vä qadån hiss etdi ki, indi ärinin oyanåb ona baxmasånå istämir, buna hazår deyildi. Ägär o oyansaydå, yäqin ki, dalaâardålar, amma bu iki ildä onlar bir däfä dä olsun

dalaâmamåâdålar, heç bir-birini acålamaqlarå da yadåna gälmirdi, sakit, rahat yaâamåâdålar, heç vaxt da ärini qåsqanmamåâdå. Amma iki ildän, o sakit gecädän sonra isti, boêucu bir gecä gälmiâdi, här âeyi — tämännasazlåêånå, rahatlåêånå yandåråb mähv etmiâdi. Onun yerini äks olanlar tutmuâdu vä bunu hiss edän qadån da yananlarla birgä yanåb qovrulurdu. Baâa dwâwrdw ki, onun içindä tämanna, qåsqanclåq, qorxu yaranår, xoâa gälmäkmeyli doêur, tärkedilmäk qorxusu särbästliyini äzib mähv edirdi, çwnki... o sevmäyä baâlayårdå.

Bunlarå daha därindän aydånlåêå ilä därketdikcä qäzäbindän aêlamaq istäyirdi. Qalxåb çarpayåya yaxånlaâdå. Zäif iâåqda gözäl wzw görwnän, sakit adama tamaâa etmäyä baâladå. Beyninin därinliyindä onu öldwrmäkfikri ani, qåêålcåm kimi yanåb söndw. Därindän köks ötwrwb päncäränin qarâåsåna keçdi, ona elä gäldi ki, dwnyanån sonudur, amma bilirdi ki, belä deyil, yalnåz odda yanåb qurtarmåâ gecänin sonu idi, son qåêålcåmlarå da bir az sonra sönwb twkänäcäkdi. Gecä qurtarårdå, onunsa narahat, bundan sonra äzabån atäâindä yanacaq ömrw baâlayårdå.