Dvorana u Tensti je bila prepuna veselih Bosnjaka zeljnih pjesme.
Istovremeno su se prodavale kasete sa narodnjacima raznih izvodjaca.

Izmedju ostalih srpskih narodnjaka prodavale su se i kasete Arkanove zene Cece.
Vjerovali ili ne izvrsno se prodaju!
Na pitanje nekog savjesnog i svjesnog Bosnjaka o prodaji Cecinih kaseta,
prodavac jednostavno odgovori da on nabavlja ono sto narod trazi i sto se dobro prodaje.

Neka nam je na cast nasa beskrajna glupost i nedostatak samopostivanja. Ovdje se vise ne radi o zaboravnosti kao sto neki kazu ”dijelu nacionalnog mentaliteta” nego  o nacionalnoj gluposti.

Nas su u istoj ovakvoj ”nesvijes(nos)ti” uz kahvu i Cecine pjesme, zatekle kame njenog muza Arkana i njegovih koljaca jos kao jucer.

U svemu tome moze se naci i nesto tragikomike, pa mozemo reci da nase sanse da opstanemo i ubuduce spremno docekamo ili na vrijeme preventiramo pokolje nad nama, rastu, jer sam se Arkan eto brine da one neoprezne koji slusaju Cecu  za Bajram ili na djecije rodjendane i vjencanja, odstrani i time podigne nacionalnu budnost.